Ryzyko jest koniecznością egzystencjalną i twórczą. Chwilą zawahania, punktem podjęcia decyzji. Ułamkiem czasu przepełnionym niepewnością podważającą sens, sukces i trwałość. To piękny i przerażający stan graniczny, łączący potencjał rozpalającej, kreującej energii z rozpadem, porażką i wypaleniem. Okoliczność sprzeczna, w której niebezpieczeństwo narasta proporcjonalnie do jej siły i wzniosłych wartości, jakie może zrodzić.

Hipnotycznie tańczące języki płomieni odbierają nam władzę, eksperyment jest już poza naszą kontrolą. Jak długo jesteśmy w stanie tak trwać? W tym zawirowanym zawieszeniu, dalekim od wygody, karmionym poświęceniem, marzeniami i strachem. W końcu wszystko się wypala. Gdzieś na dnie zostaje garstka żyznego popiołu, a w nim znów nowy potencjał, mglista obietnica i kolejna potrzeba podjęcia próby.

Przyglądamy się tej sprzeczności, symulujemy w bezpiecznych ścianach galerii punkt zwrotny. Wytyczamy obszar, gdzie nieopisywalny potencjał rozpala się i przekształca. Z ryzykownie skumulowanych treści, uzbieranych doświadczeń i nagromadzonych przedmiotów budujemy stos, którego całopalna transmutacja musi przynieść coś nowego, jakąś zmianę. Swoim końcem rozpocząć kolejny cykl, spopielić wszystkie składniki i uformować z nich esencję, może choć trochę bliższą prawdy. Przecież nie ma nieudanych prób, są jedynie nieprzewidziane efekty.

zdjęcia wystawy: love IDAA